Met 4 auto's werd er koers gezet naar Tiel. Voorste auto bevatte de technische staf, die zich geestelijk trachtte voor te bereiden op de wedstrijd. Ruim op tijd werd de sporthal bereikt en nadat ook Tom zijn zaalschoenen uit de auto had gehaald en via sms’jes het team trachtte op te sporen, die zich al aan het omkleden waren, betraden we de weinig sfeervolle hal. Er zat amper publiek en dan komt er zo'n stel lawaaimakers uit Veenendaal binnen. Coach Jonathan dreef zijn troepen de kleedkamer in voor de bespreking. Hij wilde aan een gloedvol betoog beginnen, maar toen piepte opeens de mobiel van de teambegeleidster, die daar de slappe lach van kreeg. Nadat de concentratie weer teruggekeerd was, werd duidelijk gemaakt dat de kans op het kampioenschap niet verprutst mocht worden en wie zijn/haar best niet deed, gewisseld zou worden, zelfs als je niet je best deed bij warmlopen enz.
Nadat er twee pogingen werden gedaan om de teambegeleidster uit te leggen dat ze alles moest noteren i.v.m. analyse/statistieken, begon de A5 onder leiding van Tineke op het afgesproken tijdstip, warm te lopen.
Coaches Tom en Jonathan begonnen de hal te verbouwen, want lekker zitten is toch schijnbaar erg belangrijk. Nadat iedereen zich op de bank had genesteld en de teams klaar stonden, konden we genieten van een leuke wedstrijd, deskundig voorzien van commentaar vanaf onze zijde.
Op de tribune 3 SKF vaders en 2, naar wij mogen aannemen, Tiel ouders.
De doelpunten vlogen om de oren, ging steeds om en om, terwijl SKF duidelijk beter was. In de rust benadrukten beide coaches dat we veel scherper moesten spelen. Kort maar krachtig en weer de zaal in, die erg koud was. SKF was goed de kleedkamer uit en nadat beide coaches druk overleg hadden gepleegd, werd er een tactische wissel uitgevoerd door Matthijs in te brengen tegen hun langste heer. Matthijs was volgepropt met instructies en dat had resultaat. DeA5 maakte korte metten met Tiel en toen coach Jonathan nog 3 keer wisselde (vers bloed erin voor de moegestreden spelers) vroeg de scheidsrechter: ALWEER? Ja, kunnen wij helpen dat we een goed bezette reservebank hadden?
We werden steeds luidruchtiger (dat viel wel op in zo'n stille hal), er werden wat leuke opmerkingen de zaal in geslingerd, waaronder de opmerking van gelegenheidscoach Tom dat bij 20 doelpunten de Mac bezocht zou worden. Waarop scherp werd opgemerkt dat het voor SKF gold, die op 12 stond op dat moment of voor het geheel, op dat moment dus 20.
Zelfs de coach van Tiel vond het wel lachen.
Met 16-19 op het scorebord kon A5 weer tevreden naar de kleedkamers.
Nadat eindelijk Reinhard en Matthijs klaar waren (zeggen ze wat over vrouwen..) en de rest al naar Veenendaal vertrokken was, werd er koers gezet naar de auto. Tineke ging ook mee naar de Mac, maar het was even passen en meten in de auto. De Mac kreeg ook te maken met een uitbundig 5-tal, dat zich de kipnuggets en hamburger liet smaken.
Komende zaterdag thuis, waar we mogen verwachten dat de scheidsrechter het stel beter onder controle heeft dan hij als coach deed. Met dank aan Tom dus!
De teambegeleidster